Początek tygodnia będzie zdominowany przez bardzo jasny, będący w pełni Księżyc. Dzięki temu na niebie poza nim będą widoczne tylko jaśniejsze gwiazdy oraz planety Układu Słonecznego: Jowisz, Mars i Merkury.

W ciągu najbliższych dni Księżyc przejdzie przez gwiazdozbiory Ryb, Barana i Byka. Pierwsza z wymienionych konstelacji składa się z niezbyt jasnych gwiazd, których odnalezienie będzie utrudnione dodatkowo przez pełnię Księżyca. Dlatego ciekawe konfiguracje Srebrnego Globu zaczną się w drugiej części tygodnia.

Czwartek 15 września zastanie Księżyc w gwiazdozbiorze Barana. Faza Księżyca zmniejszy się już do 89%, a o godzinie podanej na mapce naturalny satelita Ziemi znajdzie się niecałe 10° od Hamala i około 6,5 stopnia od Sheratana. Jednocześnie Księżyc będzie oddalony również około 10° od Jowisza.

Dużo bliżej do największej planety Układu Słonecznego Srebrny Glob znajdzie się kolejnej nocy. Do tego czasu Księżyc przesunie się na północny wschód od Jowisza, zaś przed północą odnajdziemy go niecałe 5° od Jowisza.

Sama planeta jest widoczna coraz lepiej: jej jasność w tym tygodniu zwiększy się do -2,8 wielkości gwiazdowej, natomiast jego tarcza będzie miała średnicę 47″. Obecnie Jowisz rozpędza się po zmianie kierunku ruchu na wsteczny i porusza się po niebie z prędkością około 3,5 minuty kątowej (czyli mniej więcej 5 swoich średnic) na dobę.

W układzie księżyców galileuszowych Jowisza będzie można zaobserwować następujące zjawiska:

  • 12 września, godz. 4:58 – wejście cienia Io na tarczę Jowisza,
  • 12 września, godz. 6:02 – wejście Io na tarczę Jowisza,
  • 13 września, godz. 2:17 – wejście Io w cień Jowisza,
  • 13 września, godz. 5:30 – wyjście Io zza tarczy planety (koniec zakrycia),
  • 13 września, godz. 23:27 – wejście cienia Io na tarczę planety,
  • 14 września, godz. 0:29 – wejście Io na tarczę planety,
  • 14 września, godz. 1:37 – zejście cienia Io z tarczy planety,
  • 14 września, godz. 2:36 – zejście Io z tarczy Jowisza,
  • 14 września, godz. 20:44 – wejście Io w cień Jowisza (początek zaćmienia),
  • 14 września, godz. 23:57 – wyjście Io zza tarczy Jowisza (koniec zakrycia),
  • 15 września od wschodu Jowisza (ok. godz. 20:20) Io na tarczy Jowisza,
  • 15 września, godz. 21:03 – zejście Io z tarczy Jowisza,
  • 17 września, godz. 22:17 – wejście Europy w cień planety (początek zaćmienia),
  • 18 września, godz. 2:40 – wyjście Europy zza tarczy planety (koniec zakrycia),
  • 18 września od wschodu Jowisza (ok godz. 20:10) cień Ganimedesa na tarczy planety,
  • 18 września, godz. 21:52 – zejście cienia Ganimedesa z tarczy planety,
  • 19 września, godz. 0:11 – wejście Ganimedesa na tarczę planety,
  • 19 września, godz. 1:20 – zejście Ganimedesa z tarczy Jowisza.

Koniec tygodnia Księżyc ma zarezerwowany na odwiedziny gwiazdozbioru Byka. W nocy z soboty na niedzielę Srebrny Glob przejdzie na południe od Plejad – bardzo znanej gromady otwartej gwiazd. Przed północą Księżyc będzie w fazie 75%, około 6° na południowy wschód od Plejad.

Kolejnej doby Księżyc przesunie się kolejne kilkanaście stopni na wschód, wgłąb konstelacji Byka. Jego faza zmniejszy się do 66%, zaś o godzinie podanej na mapce znajdzie się około 6,5 stopnia na północny zachód od Aldebarana – najjaśniejszej gwiazdy tego gwiazdozbioru.

Mapka pokazuje położenie Marsa w trzecim tygodniu września 2011 roku. Mapka pokazuje położenie Księżyca w drugim tygodniu września 2011 roku.     Mapkę wykonano w GIMPie (http://www.gimp.org) na podstawie obrazków z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Nad ranem widoczne są dwie kolejne planety w Układzie Słonecznym. Pierwszy nad horyzontem pojawia się Mars, który wschodzi około godziny 1:00. Czerwona Planeta obecnie przebywa na granicy gwiazdozbiorów Bliźniąt i Raka, a jej warunki obserwacji bardzo powoli się poprawiają. W tym tygodniu Mars będzie świecił z jasnością +1,4 wielkości gwiazdowej, zaś jego tarcza wciąż nie będzie duża, ze średnicą 4,9 sekundy kątowej.

Animacja pokazuje położenie Merkurego nad wschodnim horyzontem w trzecim tygodniu września 2011 roku. Mapka pokazuje położenie Księżyca w drugim tygodniu września 2011 roku.     Mapkę wykonano w GIMPie (http://www.gimp.org) na podstawie obrazków z programu Starry Night (http://www.starrynighteducation.com).

Ten tydzień to będą ostatnie dni porannej widoczności Merkurego. Planeta będzie bardzo jasna (około -1,2 wielkości gwiazdowej), dzięki czemu będzie można ją obserwować prawie do wschodu Słońca, ale każdej kolejnej doby będzie coraz bliżej horyzontu. Planeta oddala się od Ziemi, zbliżając się do koniunkcji górnej ze Słońcem 28 września, dlatego średnica kątowa tarczy będzie się zmniejszać, ale będzie rosła jasność i faza. Szczegóły w poniższej tabeli:

DataJasność

[mag]

Średnica

kątowa

[“]

Faza

[%]

Wysokość

[°]

12 IX-1,15,8805,5
13 IX-1,15,7835,1
14 IX-1,25,6864,2
15 IX-1,25,5883,5
16 IX-1,25,4902,8
17 IX-1,35,3922,0
18 IX-1,35,2941,3

Autor

Ariel Majcher