Wokół Słońca i planet istnieje system tuneli, którymi podróż jest dużo bardziej ekonomiczna. Są to obszary, w których wypadkowa siła grawitacji pochodząca od planet, ich księzyców i Słońca jest bardzo niewielka i wpływa korzystnie na trajektorię lotu pojazdu kosmicznego, pozwalając na oszczędne zużycie paliwa. Drogi te naukowcy odkryli i wykorzystali już podczas planowania misji Genesis, a teraz mają zamiar stworzyć mapę takich kosmicznych autostrad w całym Układzie Słonecznym.

Martin Lo z Jet Propulsion Laboratory (JPL) sporządził mapę tras wokół punktów libracyjnych uwzględniając różne prędkości pojazdu i różne odległości od punktu Lagrange’a. Otrzymał układ tuneli w przestrzeni kosmicznej. Na tej podstawie na Uniwersytecie Purdue opracowano model, który znajdował optymalną trasę dla sondy, Nazwany on został “LTool” i posłużył do opracowania trasy sondy Genesis.

Wystrzelona Genesis wystartował“>8 sierpniu 2001 roku sonda Genesis w idealnych warunkach nie potrzebowałby w ogóle paliwa. Sonda ma wykonać pięć okrążeń wokół punktu Lagrange’a, potem samoczynnie zejśc z orbity i znaleźć się w punkcie Lagrange’a po przeciwnej stronie Ziemi. Na koniec ma wrócić w pobliże Ziemi i zrzucić pobrane w czasie misji próbki wiatru słonecznego na pustynię w stanie UTAH.

W rzeczywistym świecie nie da się jednak uwzględnić wszystkich czynników i sonda potrzebuje jednak paliwa, by dokonywać drobnych korekt lotu. Oszczędności wynikające z zaplanowania trasy lotu po kosmicznych autostradach znacznie obniżyły koszty misji.

Do projektowania misji Genesis po raz pierwszy wykorzystano te znane teoretycznie już wcześniej właściwości punktów libracyjnych. LTool przyspiesza również znacznie planowanie misji. Układanie trasy metodami tradycyjnymi zajmuje nawet osiem tygodni. Teraz naukowcom udało sie to zrobić w tydzień.

Rysunek przedstawia tor, po którym poruszać się będzie sonda Genesis w latach 2001-2004 oraz miejsce, w którym zbierana będzie próbka wiatru słonecznego.

Według wizji Lo, w punktach Lagrange’a wokół Księżyca można by zainstalować platformy serwisowe. Są to punkty, w które łatwo się dostać i z których łatwo wyruszyć i znakomicie mogą pełnić taką funkcję.

Praca Lo to przełomowe uproszczenie w planowaniu misji załogowych i bezzałogowych poza ziemską orbitą. Teraz mniej pojazdów będzie mogło dokonać więcej” – mówi Doug Cooke z Advanced Development Office w Johnson.

Praca Lo i Kathleen Howell została nominowana do corocznie przyznawanej nagrody Discover Innovation Award przyznawanej przez redakcję magazynu Discover oraz ekspertów planetologów.

Statki kosmiczne nie będą samotne podczas używania kosmicznych autostrad. Wiele komet i planetoid, w tym słynna kometa Shoemaker-Levy 9, która uderzyła w Jowisza, gdy zboczyła z kursu, podąża tym szlakiem. Podobnie kometa, która 65 milionów lat temu zgładziła dinozaury, mogła również poruszać się kosmiczną autostradą, nawet dokładnie szlakiem Genesis.

Autor

Anna Marszałek