Astronomowie dostrzegli żywą bliznę kosmicznej katastrofy: niebieski łuk o długości wielu tysięcy lat świetlnych, który powstał, gdy galaktyka wpadła na mniejszą towarzyszkę i rozerwała ją.
Amerykański Departament Obrony potwierdził zauważenie kosmicznej skały, która roznieciła ogień na nocnym niebie w odległych rejonach Syberii w zeszłym miesiącu. W tym samym czasie naukowcy usiłowali określić, czy obiekt uderzy w Ziemię.
W paszczy Ryby Południowej odkryto
Cassini – 5 lat w Kosmosie
Pięć lat temu, 15 października 1997 roku z Przylądka Canaveral wystartowała rakieta Titan IV, na pokładzie której znajdowała się sonda Cassini. Rozpoczęła się zaplanowana prawie na siedem lat podróż do najpiękniejszej planety Układu Słonecznego.
Częściowo wybuchająca gwiazda, znana jako nowa, "odzyskuje siły" szybciej niż przypuszczano. Tak stwierdzili uczeni analizujący dane z europejskiego obserwatorium rentgenowskiego XMM-Newton. Wybuchy nowych nie powodują całkowitego zniszczenia gwiazdy. Po jakimś czasie gwiazda "powraca do pełni sił" i …
Start sondy Muses-C przesunięto na rok 2003
Start japońskiej sondy Muses-C do asteroidy 1998 SF36 został przesunięty z przeczyn technicznych na 2003 rok.
Czy połączenie marsjańskich skał, wody i źródła energii może stworzyć korzystne środowisko do rozwoju marsjańskiego życia?
W nadchodzących miesiącach Kongres zdecyduje jaki los czeka misję New Horizons Pluto-Kuiper Belt. Wcześniej na początku tego tygodnia asygnowane przez Senat i Izbę komitety postąpiły wbrew życzeniom dyrektora NASA O’Keefe’a i skłoniły się przeznaczyć na misję 105 milionów dolarów w 2003 …
Naukowcom udało się wyjaśnić, dlaczego dwa księżyce Saturna - Pandora i Prometeusz, poruszają się nieregularnie po swoich orbitach. Te dwa małe księżyce o nieregularnym kształcie są powiązane ze sobą oraz pierścieniem F planety tak subtelnymi oddziaływaniami grawitacyjnymi, że przewidywanie ich …
Wiatry nad północnym biegunem Jowisza
Obserwacje wykonane przez dwa amerykańskie teleskopy dowodzą, że Jowisz posiada wir arktyczny podobny do tego, który na Ziemi istnieje ponad Antarktydą i który umożliwia powstawanie dziury ozonowej w stratosferze.