10 stycznia 2019 r. w centrum wyjątkowo jasnej i szybko ewoluującej gwiezdnej eksplozji, obserwowanej już wcześniej, przy pomocy dwóch wysokoenergetycznych teleskopów ESA: Integral i XMM-Newton znaleziono potężne źródło promieniowania rentgenowskiego. Zjawisko znane …
Astronomowie znaleźli dowód na istnienie kokonu gorącej materii, która otacza relatywistyczny jet wyrzucany z umierającej gwiazdy. Jest to potężne zjawisko, polegające na wyrzucaniu strumieni gorącej plazmy z prędkościami bliskimi maksymalnej prędkości, jaką można osiągnąć, czyli prędkości …
Mimo że Kosmiczny Teleskop Keplera już nie pracuje, ogromne ilości uzyskanych przez niego danych wciąż są wykorzystywane w badaniach, tak, jak miało to miejsce w wypadku badania SN 2018oh, supernowej, którą zaobserwowano 4 lutego 2018 roku. Zespół naukowców zdołał …
17 lat temu astronomowie zaobserwowali jasną supernową znajdującą się w galaktyce NGC 7424 oddalonej o 40 lat świetlnych od Ziemi. Teraz, dzięki częściowemu wygaśnięciu blasku eksplozji, Kosmicznemu Teleskopowi Hubble'a udało się zauważyć istnienie towarzysza supernowej, który zdołał przetrwać …
Wykorzystując należący do ESO zespół teleskopów optycznych VLT (ang. Very Large Telescope) w Chile, udało się znaleźć bogaty w gwiazdy i chmury gazu krajobraz w sąsiadującej z nami galaktyce karłowatej o nazwie Mały Obłok Magellana.
Astronomowie wiedzą, że nasz Układ Słoneczny powstał około 5 miliardów lat temu z materiału pozostałego po gwiazdach wcześniejszych generacji. Gdy jednak zaczniemy zadawać pytania dotyczące szczegółów jego początku, okazuje się, że pojawia się wiele niejasności i brakuje im jeszcze wielu informacji.
Wybuch supernowej to w większości przypadków ostatnie znaki pochodzące od gwiazdy. Ludzkość obserwowała takie eksplozje już od zamierzchłych czasów, lecz zjawisko zauważone ostatnio przez panamskich naukowców zdaje się przeczyć dotychczasowym teoriom na temat tych kosmicznych katastrof.
Jedną z bardziej znanych i badanych przez naukowców pozostałości po supernowej w gwiazdozbiorze Kasjopei jest Cassiopeia A. Dzieli nas od niej odległość około 11 tysięcy lat świetlnych. To właśnie jej zdjęcie jest zamieszczone powyżej.
Mgławica Tarantula to jeden z największych i najbardziej aktywnych regionów gwiazdotwórczych w całym naszym galaktycznym sąsiedztwie. Gdyby znajdowała się ona na miejscu Mgławicy Oriona, na niebie zajmowałaby powierzchnię porównywalną do 60 Księżyców w pełni i świeciłaby na tyle jasno, by w nocy …
10 miliardów lat temu umarła gwiazda — wybuchła potężna supernowa. Jest ona co najmniej 3 razy jaśniejsza niż wszystkie gwiazdy naszej galaktyki razem wzięte. Wybuch nastąpił około 3,5 miliarda lat po Wielkim Wybuchu, w okresie, kiedy formowało się najwięcej gwiazd.