Jasna rysa wyraźnie odcina się na tle ciemniejszej powierzchni marsjańskiego krateru. Taki widok to skutek obecności szronu z dwutlenku węgla, czyli suchego lodu, znikającego, gdy tylko rozpoczyna się wiosna na Czerwonej Planecie. Rysie udało się przetrwać aż do maja, ponieważ usytuowana była na stoku krateru zwróconym ku biegunowi, przez co docierało znacznie mniej światła słonecznego.

Cienka warstwa suchego lodu może pojawiać się w niektórych rejonach Marsa nawet przez niemal cały rok. Najczęściej są to obszary średnich szerokości geograficznych. Na biegunach występuje ona rzadziej, z reguły podczas zimy i wiosny. Natomiast na szerokościach okołorównikowych w ogóle nie znajdzie się suchego lodu.

Zdjęcie zostało wykonane 1 maja br. o godzinie 19 lokalnego czasu na Marsie, za pomocą kamery CaSSIS, będącej na wyposażeniu orbitera ExoMars. Widoczny krater ma 11 kilometrów średnicy i znajduje się na północnych równinach (55°16’51.6″N/106°25’3.4″W).

Autor

Anna Wizerkaniuk

Absolwentka studiów magisterskich na kierunku Elektronika na Politechnice Wrocławskiej, członek Zarządu Klubu Astronomicznego Almukantarat w latach 2017-2021, zastępca redaktora naczelnego AstroNETu od 2021 r.