Po zbiórce przy uroczym i zabytkowym dworcu wszyscy udali się do młodzieżowego schroniska „ Niezapominajka” i w wyjątkowym klimacie tegoroczne zimowisko wystartowało. Przy głośnych śpiewach, radosnych rozmowach i grze gitar zarówno uczestnicy, jak i kadra mogli po długich tygodniach niewidzenia się spędzić razem czas. Zimowe Warsztaty Naukowe to nie tylko dobra zabawa i śpiew do późnych pór, ale i sesja referatowa, która nadciągała wielkimi krokami.

Już drugiego dnia przyjaciele klubu mieli okazję obejrzeć folwark stolicy województwa opolskiego. Muzeum Śląska Opolskiego było celem turnusu II, natomiast uczestnicy turnusu I odwiedzili Muzeum Polskiej Piosenki. Obie grupy nie mogły narzekać, a poznawanie niemałego fragmentu historii i sztuki było miłą odmianą dla wszystkich. W ciągu dnia kadra opiekująca się nie tylko uczestnikami, ale i ich referatami, mogła podzielić się krytyką i poradami dotyczącymi referatów, które zostały przygotowane specjalnie na sesję referatową. Jest to nieodłączna część każdego spotkania, gdyż klub Almukantarat wspiera i szkoli młodych ludzi w tworzeniu i prezentowaniu referatów na najwyższym poziomie. Dodatkowo tego samego dnia na Uniwersytecie Opolskim uczestnicy mogli usłyszeć o kontrolowanych reakcjach termojądrowych przy wykorzystaniu plazmy. Prowadzący wytłumaczył, czym są oraz jak działają Tokamaki i Stellaratory. Po wykładzie odbyły się wieczorne obserwacje nieba dla chętnych.

Trzeci dzień zaczął się od niezwykle interesujących warsztatów pod tytułem „Fałszerze Sztuki”. W Muzeum Śląska Opolskiego uczestnicy dowiedzieli się, jak działają fałszerzy obrazów i dlaczego im to nie uchodzi na sucho. Po rozmowach dotyczących największych przestępców fałszerstwa członkowie warsztatów mieli za zadanie w pierwszej kolejności naszkicować wybrany fragment jednego z wielu majestatycznych obrazów z kolekcji muzeum, aby potem odzwierciedlić go na kawałku linoleum. Choć mogłoby się wydawać, że spośród matematyków i fizyków niewiele osób będzie w stanie temu zadaniu podołać, prowadzący był bardzo zadowolony z pracy grupy. Przygotowane linoleum zostało pokryte tuszem i tym samym stało się „matrycą”, za pomocą której można było odbijać dzieła na kartce. Tego dnia uczestnicy mieli również okazję posłuchać referatu o biologii ciała, który został wygłoszony w trakcie przerwy w Ogólnopolskich Igrzyskach Optycznych. Był to również ostatni dzień na tak zwany „tutoring”, podczas którego kadra mogła doradzić w sprawie referatów uczestników.

O poranku dnia następnego połowa turnusu II stanęła przed komisją referatową i zaprezentowała to, co przygotowywała od tygodni. Referaty okazały się być na niespotykanie wysokim poziomie. Wyniki sesji referatowej, której komisji przewodziła Emilia Rzepka, przedstawiają się następująco:

W formalnie przedostatni dzień spotkania odbyła się druga część sesji referatowej. Tego ranka przed komisją, której przewodził Mateusz Kierepka, grupa podtrzymała wysoki poziom, lecz tylko najlepsi mogli znaleźć się na podium:

1. Zuzanna Jurek – DarkSky, czyli jak chronić niebo przed zanieczyszczeniem światłem.
2. Anna Grzesiak – Chleb w kosmosie, czyli czym jest ciemna materia.

Nagrodę publiczności otrzymała Anna Grzesiak, natomiast wyróżnieni za swoją pracę zostali: Bruno Piechota oraz Norbert Naszydłowski. Na turnusie pierwszym, komisja, której przewodził Rafał Górski, ogłosiła następujące rozstrzygnięcie:

1. Klaudia Kramarz – SQM-ISS: Poszukiwania Dziwnej Materii i nuklearytów na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej

Nagrodę publiczności otrzymała Hanna Bąk, a wyróżniona została Lilianna Kromka. Ponownie redakcja gratuluje zaangażowania włożonego w sesję. Po tym jak tym razem druga grupa miała okazję poznać bliżej prąd oraz doświadczyć rozszczepiania światła w laboratorium i po wspólnym posiłku, wszyscy udali się na grę terenową. Zasady były proste: zrobić zdjęcia w Opolu (oznaczone na mapie obiekty były wyżej punktowane) i stworzyć historię na podstawie fotografii na tle miasta. Wszyscy znakomicie dobrze spędzili ten czas, poznając zabytki miasta i wymyślając kreatywne historie. Na późniejszym świeczkowisku wyłoniono zwycięską drużynę: „Zbigniew Echo Wodecki”. Wyjazd zakończyło wyżej wspomniane świeczkowisko, które oczywiście nie mogło się odbyć bez śpiewów i gry gitar. Warsztaty na obydwu turnusach zakończyły się, jak zawsze, w towarzystwie gamy emocji, od radości, przez wyczerpanie, po żal, że to już koniec.