Obrazek wyróżniający: U.S. Space Force photo by Gwendolyn Kurzen

Dnia 20 października 2026 roku, firma SpaceX wyniosła na LEO (Niską Orbitę Okołoziemską) kapsułę „Starfall”, która była jednym z 32 ładunków na pokładzie misji Bandwagon-5. Jest to drugi lot tej kapsuły. Pierwszy odbył się w czerwcu 2026 roku.

Space Launch Delta 45

Rakieta Falcon 9 wynosząca ładunek Starfall na orbitę.

Starfall to obecnie prototyp nowej usługi oferowanej przez SpaceX, mającej na celu umożlwić tani i rutynowy dostęp do mikrograwitacji oraz badań. To kapsuła, która ma kształt ściętego walca lub stożka, węższego od góry, i ma ok. 0,75 m wysokości. Składa się z dwóch części: górnej płyty z aluminium, częściowo osłoniętej materiałem termoochronnym (ok. 1400 kg), oraz osłony termicznej z włókna węglowego (ok. 700 kg). Waży ok. 2100 kg, a ładunek może ważyć do 1000 kg, czyli łącznie ok. 3100 kg. Przestrzeń ładunkowa ma wymiary 2,5 × 1,5 × 0,5 m.

Starfall nie ma napędu i nie może sam zejść z orbity. Może jedynie kontrolować orientację. Robi to azotem, wypuszczanym w małych dawkach, na przykład po to, by ustawić osłonę termiczną we właściwym kierunku przed wejściem w atmosferę. Gaz magazynują dwa zbiorniki po 151 litrów i kilka mniejszych butli po 9 litrów. Ten sam układ obsługuje rozdzielanie członów, ciśnienie w przestrzeni ładunkowej i wyrzut spadochronu. Przed wodowaniem układy ciśnieniowe są odpowietrzane, a kapsuła nie zawiera paliw ani substancji niebezpiecznych. Zasilanie zapewniają baterie.

Zestaw składa się z trzech spadochronów: pilotującego, hamującego i głównego lądowego. Pilotujący jest wyrzucany mechanizmem typu mortar, który ma rozmiar jednolitrowej butelki. Materiały to Kevlar, nylon, Spectra, Teflon i Vectran. Kapsuła ma cztery wzmocnione punkty mocowania. Po wodowaniu namierza ją lokalizator. Do odzysku służy statek o długości do 61 m i łodzie RHIB o długości ok. 3,7 m. Akcja na jedno lądowanie trwa ok. pięciu dni. Jeśli odzysk się nie uda, cała kapsuła opadnie na dno, a spadochrony nasiąkną wodą i zatoną.

Sam typowy profil lotu kapsuły polega na wyniesieniu jej na orbitę, gdzie będzie ona przebywała przez ustaloną ilość czasu. Następnie kapsuła za pomocą swoich silników będzie manewrować tak, aby odpowiednio ustawić osłony termiczne przed wejściem w atmosferę. Kapsuła wejdzie w atmosferę po wcześniej zaplanowanej trajektorii, po czym zostanie uruchomiony spadochron stabilizujący, a następnie spadochrony główne. Finalnie kapsuła woduje na wodach międzynarodowych.

Jej pierwszy lot według SpaceX odbył się z Cape Canaveral na Florydzie. 23 czerwca SpaceX potwierdził wyniesienie na orbitę. Jego głównym zadaniem było sprawdzenie konstrukcji i osłony termicznej oraz procedur powrotu i odzysku, co miało przygotować grunt pod przyszłe przewozy punkt-punkt. Jak było wspomniane, drugi lot odbył się jako część misji rideshare Bandwagon-5, na szczycie stosu ładunków. Start odbył się 20 października z Florydy. Tym razem celem było sprawdzenie, czy kapsuła bezpiecznie wejdzie w atmosferę i będzie mogła kontrolować lot podczas powrotu.

Projekt jest na wczesnym etapie rozwoju. SpaceX nie udostępnia zbyt wielu informacji na ten temat. Więcej informacji można jednak znaleźć na stronie internetowej dedykowanej programowi.

Korekta – Alex Rymarski