Amelia Staszczyk
Poniższe zdjęcie przedstawia niemal sferyczną gromadę kulistą Caldwell 84. Stanowi ono obraz kompozytowy obserwacji wykonanych w świetle widzialnym i nadfiolecie przez dwa instrumenty teleskopu Hubble’a: Zaawansowaną Kamerę Przeglądową (ACS) i Kamerę Szerokokątną 3 (WFC3). Obserwacje te pomogły …
Gromada otwarta Caldwell 82 zawiera około 30 gwiazd, w tym typu widmowego O, czyli najbardziej masywne i jasne gwiazdy. Tego typu gwiazdy są rzadko spotykane, w dodatku bardzo gorące, ich temperatura przekracza 30 tys. kelwinów (dla porównania Słońce ma w przybliżeniu 5800K).
Pięcioro finalistów konkursu technologicznego mają pomysły na zapewnienie bezpieczeństwa przyszłych astronautów.
Wenera (ros. Венера - Wenus) to sowiecki program kosmiczny, którego celem było zbadanie zagadkowej wówczas planety Wenus. Wątpliwości dotyczące ciśnienia panującego na powierzchni były poważne. Autorzy publikacji, nawet zakładając wysoką temperaturę powierzchni, szacowali wartość ciśnienia …
Mgławice refleksyjne to gwiazdotwórcze obłoki gazu i pyłu, które błyszczą się dzięki energii emitowanej przez pobliską gorącą gwiazdę. Poniższe ujęcie Caldwell 68 zostało wykonane przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a za pomocą Wide Field and Planetary Camera 2. Mgławice mogą świecić w różnych …
Znana także jako NGC 5694, odkryta przez Williama Herschela w 1784 r. jest jedną z najstarszych i najdalszą gromadą kulistą w naszej Galaktyce.
O obiekcie: Galaktyka Ucho Igielne, czyli Caldwell 62, to galaktyka karłowata oddalona od nas o 11 milionów lat świetlnych. Należy do Grupy galaktyk w Rzeźbiarzu, czyli najbliższej grupy względem Grupy Lokalnej. Galaktyka zyskała swój przydomek dzięki niespotykanej gwiezdnej …
O obiekcie: Poniższe ujęcie mgławicy planetarnej C59 zostało uchwycone przez Wide Field and Planetary Camera 2 teleskopu Hubble’a (WFPC2). Zdjęcie należy do kolekcji obserwacji mgławic planetarnych wykonanych przez Hubble’a z latach 90., która ujawniła nieznane dotąd …
Asteroidy prawdopodobnie są pozostałościami z wczesnych etapów powstawania Układu Słonecznego, a ich skład może rzucić światło na to, jak wtedy wyglądał.
Naukowcy twierdzą, że nowa metoda pomoże lepiej mapować Wszechświat.
