Nowe informacje z odległego zakątka Wszechświata mogą prowadzić do lepszego zrozumienia w jaki sposób powstały pierwiastki układu okresowego. Grupa astronomów wykorzystała światło potężnego kwazara do bardzo precyzyjnego zbadania składu młodej galaktyki. Dokonano pomiarów ilości pierwiastków …
Kończy się okres obserwacji wzajemnych zaćmień i zakryć w układzie galileuszowych księżyców Jowisza. Przedstawiamy ich momenty w maju, czerwcu i lipcu.
We wtorek Kosmiczny Teleskop Hubble'a (HST) znalazł się w trybie bezpieczeństwa, kiedy awarii uległ jeden z trzech żyroskopów stabilizujących jego położenie. W takiej sytuacji obserwatorium natychmiast przerywa obserwacje naukowe.
Merkury i Wenus krążą bliżej Słońca niż Ziemia. Nazywamy je planetami dolnymi. Nie mogą się na niebie oddalić od Gwiazdy Dziennej dalej niż na pewien maksymalny kąt. Dziś omawiamy jak z biegiem czasu zmieniają się ich położenia na nieboskłonie. Dokonujemy też prostych rachunków.
Przed tygodniem napisaliśmy o ruchu planet dolnych, dziś przyszedł czas na analizę ruchu planet górnych czyli wszystkich od Marsa począwszy. W przeciwieństwie do Merkurego i Wenus zdarzają się okresy, gdy możemy je podziwiać przez całą noc.
Niewielki satelita stawiający sobie wielki cel, zbadanie historii powstawania gwiazd w milionach galaktyk, został wyniesiony w Kosmos przez rakietę, która wystartowała z pokładu samolotu.
Rosjanin Jurij Malenczenko i Amerykanin Ed Lu polecą 26 kwietnia Sojuzem TMA-2 na Międzynarodową Stację Kosmiczną aby zmienić pracującą tam trzyosobową załogę.
Trzynaście lat temu umieszczony został na orbicie Kosmiczny Teleskop Hubble'a. od tego czasu wykonał ogromną ilość ciekawych obserwacji i zmienił nasze spojrzenie na otaczający nas Kosmos.
Prezentowane zdjęcie ukazuje wewnętrzną, długą na 4000 lat świetlnych, część obdarzonego silnym polem magnetycznym dżetu znajdującego się w źródle Centaurus A. Niebieski kolor pochodzi ze zdjęcia wykonanego w promieniowaniu X, a czerwony - z radiowych obserwacji VLA. Obszary purpurowe świecą w obu …
Dotąd odkryto ponad 100 planet krążących wokół innych niż Słońce gwiazd. Ich odległości od macierzystych gwiazd i okresy obiegu są doskonale znane. Znacznie mniej możemy powiedzieć na temat ich mas. Tak naprawdę możemy podać jedynie dolne ograniczenie.