W kwietniu dzień nadal będzie się wydłużał. Pierwszego dnia miesiąca Słońce świeci nad horyzontem od 6:16 do 19:17, a ostatniego - od 5:14 do 20:06 (obliczenia wykonano dla Łodzi, godziny w całym tekście podano w czasie letnim). Gwiazda Dzienna przemierza gwiazdozbiór Ryb, a od 10 kwietnia - …
W pierwszym tygodniu kwietnia 2009 na wieczornym niebie można obserwować wędrówkę Księżyca przez wiosenno-letnią część ekliptyki oraz Saturna po wschodniej stronie nieba. Rankiem można próbować dojrzeć Jowisza, który z wolna pokazuje się nad południowo-wschodnim horyzontem.
W złączeniu ze Słońcem znajdzie się dziś Wenus, a 31 marca - Merkury. Będą to jednak dwa różne zjawiska.
Schyłek marca i początek kwietnia, to okres, w którym na porannym niebie zacznie pojawiać się Jowisz. Księżyc będzie w nowiu 26 marca, a 3 dni później zakryje dwie gwiazdy konstelacji Barana. W tym tygodniu nastąpi także zmiana czasu na letni. 29 marca zegarki przestawia się z godziny 2:00 na 3:00.
22 marca około 21:00 odległość kątowa Księżyca i Jowisza zmniejszy się do około 1 stopnia. Niestety, kosmiczna para będzie wtedy pod horyzontem. Próbę obserwacji (już nie tak efektownego) złączenia podjąć można 23 marca około 5:00.
20 marca (w piątek) o 12:45 naszego czasu Słońce osiągnie Punkt Barana i rozpocznie się astronomiczna wiosna. Przed nami pierwsza wiosenna sobota i niedziela.
Przełom drugiej i trzeciej dekady marca br. oznacza początek wiosny - ulubionej przez wielu pory roku. W tym roku oznacza także koniec widoczności Wenus na niebie wieczornym oraz bezksiężycową pierwszą część nocy, co umożliwi obserwowanie komety C/2007 N3 Lulin, a także inne obiekty mgławicowe.
Jutro (13 marca) około godziny 2:00 Uran znajdzie się w złączeniu górnym ze Słońcem. Kąt Słońce-Ziemia-Uran zmniejszy się do około 1 stopnia, a odległość siódmej planety od Ziemi osiągnie maksimum (3,16 miliarda kilometrów).
8 marca około godziny 20:00 w opozycji znajdzie się szósta planeta Układu Słonecznego, Saturn. Obserwacje prowadzić można przez całą noc. Około północy planeta góruje na wysokości 45 stopni ponad południowym horyzontem. Widzimy ją z odległości 1256 milionów kilometrów.
Drugi tydzień marca upłynie pod znakiem bliskiego pełni Księżyca, który uniemozliwi obserwację słabych obiektów (w tym komety Lulin) oraz Wenus, której widoczność wieczorna zmierza ku końcowi.
