Wczoraj mniej więcej o 22:30 nad północno-wschodnim horyzontem ukazał się Księżyc. Aż do świtu świecił zgodnie z przewidywaniami roczników astronomicznych.
25 września krótko po północy Księżyc południowym brzegiem zahaczy o gwiazdę 136 Byka o jasności 4,6 magnitudo odległą od Ziemi o około 440 lat świetlnych. Zjawisko będzie jednak praktycznie nie do zaobserwowania. Tego samego dnia o 8:41 Srebrny Glob osiągnie ostatnią kwadrę.
23 września o godzinie 0:23 Słońce wejdzie w zodiakalny znak Wagi i rozpocznie się astronomiczna jesień. W tym roku potrwa ona do 21 grudnia do godziny 19:36.
22 września o 5:00 Księżyc znajdzie się na niebie około 5 stopni od Marsa. Zjawisko zdarzy się wysoko na niebie.
Koniunkcja Merkurego na granicy Panny i Lwa
18 września około 5:00 Merkury znajdzie się w górnym złączeniu ze Słońcem. Planeta, oczywiście z Ziemi niedostrzegalna, wraz z odległym na niebie o 1,5 stopnia Słońcem przebywać będzie na granicy Lwa i Panny.
Wrześniową pełnię Księżyc osiągnie w niedzielę (18 września) o 4:01. Jego tarczę odnajdziemy wtedy 20 stopni nad południowo-zachodnim horyzontem.
11 września o 13:37 Księżyc osiągnie pierwszą kwadrę. O 20:00 zobaczymy go nisko nad południowym horyzontem.
Przez cały wrzesień mamy możliwość podziwiania wolnych meteorów należących do roju Piscydów (SPI). Zwykle jest to kilka meteorów w ciągu kilkugodzinnej obserwacji. Maksimum rój SPI osiąga 19 września z
7 września około północy Księżyc znajdzie się na niebie 2 stopnie od Jowisza. 9 godzin później minie Wenus w odległości kątowej 1 stopnia. Największych złączeń niestety nie zobaczymy, planety i Księżyc będą pod horyzontem.
Na przełomie sierpnia i września zaczynają promieniować roje alfa i delta-Aurygidów (AUR i DAU) oraz Piscydów (SPI). AUR, DAU i SPI to oficjalne skróty odpowiednich rojów nadane im przez International Meteor Organization (IMO).
Tekst przygotowany przez Kamila Złoczewskiego. Dziękujemy!