Zdjęcie w tle: ESA/Hubble and NASA

O obiekcie:

Dziewięćdziesiąty czwarty obiekt katalogu Messiera to Galaktyka Kocie Oko (w języku angielskim zwana również Galaktyką Krokodylego Oka). Znajduje się 16 milionów lat świetlnych od Ziemi i oddala od nas z szybkością 308 km/s. Zawiera około 40 miliardów gwiazd.

M94 jest tak zwaną galaktyką LINER (Low-ionization nuclear emission-line region), co oznacza, że w jej jądrze znajduje się zjonizowany gaz, ale jest on zjonizowany bardzo słabo. Sama galaktyka składa się z dwóch pierścieni. Zewnętrzny nie jest jednak nieprzerwanym kręgiem gwiazd, ale konstrukcją złożoną z dwóch ramion spiralnych, które widziane z Ziemi sprawiają wrażenie zamkniętego pierścienia. Wewnątrz niego formuje się dwa razy więcej gwiazd, niż w środkowej części M94. Wewnętrzny krąg zawiera wiele gromad złożonych z młodych, niebieskich gwiazd. Aktywność gwiazdotwórcza centrum Galaktyki Kocie Oko jest wysoka, choć nie tak, jak w pierścieniu zewnętrznym.

Galaktyka Kocie Oko jest najjaśniejszym obiektem Grupy w Psach Gończych I, która składa się z kilkunastu galaktyk, trudniejszych do obserwacji niż M94. Jedną z nich jest M64, Galaktyka Czarne Oko.

M94 została odkryta przez astronoma nazwiskiem Pierre Méchain 2 marca 1781 roku. Zgłosił on swoje odkrycie Messierowi, który odnalazł obiekt na niebie, ustalił jego położenie i dodał do swojego katalogu pod numerem 94, jako mgławicę. Zarówno William jak i John Herschel, a także admirał William Henry Smyth – trzej astronomowie, którzy obserwowali M94 po Messierze – nie poprawili tego błędu. Kilku z nich jednak zawarło w swoich notatkach opinię o niezwykłej urodzie galaktyki.

Zdjęcie Galaktyki Kocie Oko wykonane przez kosmiczny teleskop Hubble’a.

Podstawowe informacje:

  • Typ obiektu: Galaktyka spiralna
  • Numer w katalogu NGC: NGC 4736
  • Jasność: 8,99
  • Gwiazdozbiór: Psy Gończe
  • Rektascensja: 12h 50min 53,1s
  • Deklinacja: +41° 7ʹ 14ʺ
  • Rozmiar kątowy: 11,2 x 9,1ʹ

Jak i kiedy obserwować:

M94 znajduje się trzy stopnie na wschód i trochę na południe od gwiazdy Chara (β Cvn). Za pomocą większej lornetki można zobaczyć rozmazaną plamkę, a teleskop pozwala zaobserwować spiralną strukturę galaktyki. Najlepszym czasem na obserwacje obiektu jest wiosna.

Autor

Avatar photo
Matylda Kołomyjec

Do Redakcji AstroNETu należy od 2020 roku. Na początku angażowała się jako autorka, w chwili obecnej pełni głównie rolę Korekty. W roku akademickim 25/26 sprawdzała teksty również dla Gazety Studenckiej Fenestra (UAM). Jest studentką akustyki i - oprócz astronomii - interesuje się problemem zrozumiałości mowy w hałasie. W czasie wolnym czyta, pisze, poprawia teksty, szyje cospleye i pije czarną herbatę.