Gromady galaktyk
Zdjęcie, wykonane w Obserwatorium ESO La Silla w Chile, przedstawia galaktykę spiralną NGC 247. Należy ona do najbliższej nam grupy galaktyk. Znajduje się w Rzeźbiarzu, w gwiazdozbiorze widocznym z południowej półkuli Ziemi.
Artykuł przygotował Remigiusz Lewandowski.
Powstała nowa metoda pomiaru mas planet Układu Słonecznego, oparta nie na obserwacjach orbit księżyców, a detekcji sygnałów radiowych z pulsarów.
Badania odległej gromady galaktyk pokazują, że wciąż powstają w niej nowe gwiazdy. Dodatkowo intrygujący jest fakt, że proces ten zachodzi bardziej intensywnie w centrum gromady, niezgodnie z dotychczas obserwowanymi tendencjami.
Zaprojektowany przez ESA teleskop kosmiczny Herschela dostarcza nowych danych na temat odległych galaktyk.
Okazało się, że jeden z nietypowych, bo zbudowanych z helu, białych karłów ma towarzysza. Sytuacja ta pozwala na pierwsze w historii oszacowanie rozmiarów takiej gwiazdy.
Udało się zważyć jedną z galaktyk w gromadzie Abell 3827, a wynik dał jej palmę pierwszeństwa w znanym wszechświecie.
Znany od 2006 i odległy o 10,2 miliardów lat świetlnych obiekt JKCS041 z gwiazdozbioru Wieloryba okazał się gromadą galaktyk, co czyni go najstarszym w tej klasie.
Od pewnego czasu rozważa się możliwość istnienia samotnych czarnych dziur, wypchniętych ze swych macierzystych galaktyk. Okazuje się, że ewentualna obserwacja takiego obiektu mogłaby dostarczyć wielu interesujących wniosków.
8 marca około godziny 20:00 w opozycji znajdzie się szósta planeta Układu Słonecznego, Saturn. Obserwacje prowadzić można przez całą noc. Około północy planeta góruje na wysokości 45 stopni ponad południowym horyzontem. Widzimy ją z odległości 1256 milionów kilometrów.
Energia szybko poruszających się i zderzających galaktyk może być tak wielka, że jest w stanie zatrzymać zapadanie znajdujących się w nich obłoków gazu, z których powstają nowe gwiazdy. To alternatywna hipoteza do tej, która mówi, że przyczyną tego może być aktywność czarnych dziur w centrach …
