Celem misji LCROSS jest uderzenie w Księżyc w pobliżu jego południowego bieguna, w kraterze, w którym być może znajduje się lód. Równocześnie z wyniesieniem pojazdu w przestrzeń kosmiczną wykonano dokładną radarową mapę okolic, w których ma nastąpić upadek.
Astronomowie z Berkeley przez 15 lat obserwowali gwiazdę konstelacji Oriona przy pomocy interferometru podczerwieni ISI (Infrared Spatial Interferometer). Odkryli, że ten czerwony nadolbrzym przez ten czas stale się kurczył - jego rozmiary zmniejszyły się aż o 15%.
Udało się udzielić twierdzącej odpowiedzi na pytanie, czy w rejonie galaktycznego centrum zachodzą procesy gwiazdotwórcze. Panujące tam ekstremalne warunki sprawiają, że wniosek ten wcale nie jest taki oczywisty.
Za pomocą obserwatorium Very Large Telescope (VLT) w Chile zbadano gromadę Arches, położoną blisko centrum naszej galaktyki. Okazało się, że chociaż działają na nią ogromne siły pochodzące od czarnej dziury w centrum Drogi Mlecznej, jest ona całkiem podobna do innych.
Wczoraj o 20:25 naszego czasu zakończyła się japońska misja księżycowa Kaguya. Satelita, zgodnie z planem, został rozbity o powierzchnię Srebrnego Globu.
Astronomowie zaobserwowali pulsar okrążany przez gwiazdę towarzyszącą, który zwiększył tempo swojej rotacji do 592 obrotów na sekundę. Po raz pierwszy udało się zobaczyć proces tworzenia milisekundowego pulsara. Obserwacje potwierdziły wcześniejszą teorię o powstawaniu tego typu obiektów.
Astronomowie odnaleźli planetę sześć raz cięższą niż Jowisz, okrążającą jedną z najmniejszych gwiazd w naszej galaktyce. Gazowy gigant okrąża swoją macierzystą gwiazdę w podobnej odległości jak Merkury nasze Słońce. Z powodu niewielkich rozmiarów gwiazdy, system wygląda jak miniaturka …
Wbrew przewidywaniom obecnie znanych modeli, na południowej półkuli Tytana letnia pogoda utrzymuje się mimo zbliżającej się jesieni.
Poszukiwanie planet pozasłonecznych nie oznacza wyłącznie wypatrywania ledwie widocznych pośrednich dowodów ich istnienia gdzieś w towarzystwie odległych gwiazd. Czasem warto też spojrzeć w głąb własnego "ja".
W atmosferze białego karła GD 362 wykryto nienaturalnie duże ilości wodoru. Według astronomów, mogą one być pozostałością po małej egzoplanecie zawierającej sporo wody pod swoją powierzchnią.
