Jutro (12 lutego) około 13:00 Neptun znajdzie się w złączeniu ze Słońcem. Odległość ósmej planety Układu Słonecznego od Ziemi wyniesie 4,64 miliarda kilometrów (przeszło 4 godziny świetlne).
W poniedziałek (9 lutego) o 15:49 Księżyc znajdzie się w pełni. W tym czasie trwać będzie jego zaćmienie. Niestety, tylko półcieniowe i źle z Polski widoczne.
W nadchodzących dniach Księżyc przejdzie przez letnią część zodiaku, zmniejszając fazę od pełni do ostatniej kwadry; Wenus osiągnie swoją masymalną jasność podczas tej elongacji, a pod koniec tygodnia nad ranem będzie możliwość odnalezienia Merkurego.
6 lutego około godziny 20:55 Księżyc zakryje piątą co do jasności gwiazdę konstelacji
Na porannym niebie, w pobliżu alfy Wagi (Zubenelgenubi), obserwować można kometę Lulin (C/2007 N3). Jej obecna jasność to około 6 magnitudo.
Na początku lutego Księżyc będzie przechodzić przez wiosenną część Zodiaku, zakrywając po drodze Plejady i Mebsutę; Wenus kontynuuje zbliżanie się do Ziemi. Tak samo Saturn, który w marcu będzie w opozycji do Słońca.
26 stycznia 2009 roku dojdzie do obrączkowego zaćmienia Słońca (znajdującego się w konstelacji Koziorożca). Pas w którym będzie ono widoczne skutecznie ominie kontynenty, dając szansą obserwacji zjawiska głównie marynarzom na Oceanie Indyjskim.
W końcu stycznia 2009 ciekawe zjawiska astronomiczne dziać będą się wieczorem, gdyż na niebie pojawi się Księżyc (którego nów ma miejsce 26 stycznia) mijając w niewielkiej odległości trzy planety Układu Słonecznego. Gdy Wenus z Uranem schowają się za horyzontem - po drugiej stronie widnokręgu …
25 lutego planeta karłowata Ceres (1) znajdzie się w opozycji. Dzień później zbliży się do Ziemi na minimalna odległość wynoszącą 1,581 jednostki astronomicznej.
24 stycznia około 8:00 Jowisz znalazł się w koniunkcji ze Słońcem. Planetę od Ziemi dzieli odległość 911 milionów, a od Słońca - 764 milionów kilometrów.