agn
Według nowych symulacji naukowców z Uniwersytetu Oksfordzkiego, dyski akrecyjne kwazarów, czyli takie składające się z wolnej materii, gazów i mniej masywnych obiektów, mogą być miejscem kolizji czarnych dziur o masach gwiazd. Czarne dziury są jednymi z najbardziej …
Galaktyka Herkules A jest bardzo interesująca, ponieważ występują w niej charakterystyczne pierścienie we wschodnim płacie dżetu. Powstanie wspomnianych formacji stanowi dylemat dla naukowców od czasu zaobserwowania tego obiektu w 1948 roku. Poznanie ich genezy dałoby nam furtkę …
Czarne dziury okryte są złą sławą – posądza się je o pochłanianie wszystkiego, co tylko znajdzie się na ich drodze. W rzeczywistości sprawy mają się trochę inaczej. Obiekty takie jak gwiazdy, gaz czy pył znajdujące się w pobliżu czarnej dziury …
Księżyc jest już po pełni i stopniowo będzie zmniejszał swoją fazę, dążąc do ostatniej kwadry w niedzielę 12 kwietnia. Po drodze Srebrny Glob minie Saturna oraz Nową w Strzelcu 2015 nr 2, która ponownie jaśnieje po spadku blasku kilkanaście dni temu. Na wieczornym niebie po zachodniej części …
WISE (Wide-field Infrared Survey Explorer), kosmiczny teleskop należący do NASA, pomógł odnaleźć nowe supermasywne czarne dziury oraz specyficzne galaktyki, które świecą jasno w podczerwieni, a jednocześnie są mocno zasłonięte pyłem. Zdjęcia wykonane przez teleskop ukazały miliony potencjalnych …
Badania prowadzone przez Teleskop Kosmiczny Chandra miały na celu sprawdzenie, jak wiele najbardziej masywnych czarnych dziur jest aktywnych. Dzięki tym badaniom astronomowie mogą lepiej poznać sposób, w jaki rozwijają się supermasywne czarne dziury oraz jakie mogą być skutki ich zachowań.
Czarna dziura w galaktyce M77 spowalnia proces narodzin gwiazd w swoich okolicach. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że wcale nie należy ona do tych najmasywniejszych.
Kilka dni temu w serwisie artykułów, które czekają ne recenzję i wydrukowanie w Astronomy & Astrophysics, ukazała się praca T. Pechacka, V. Karasa (Czeska Akademia Nauk) i B. Czerny (Polska Akademia Nauk). Praca ta proponuje wyjaśnienie powstawania zmiennego strumienia rentgenowskiego, wyświecanego znad …
Historia obserwacji aktywnych jąder galaktyk (ang. AGN) sięga lat czterdziestych XX wieku i dotyczy Carla Seyferta. Odkrył on wtedy istnienie dwóch typów galaktyk o aktywnym jądrze: typ 1 i typ 2, nazwanych później na jego cześć galaktykami Seyferta 1 i 2 (w skrócie Sy1 i Sy2, lub S1 i S2). Odkryto …
Duża ilość aktywnych jąder galaktyk lub supermasywnych czarnych dziur rozwija się w młodych, oddalonych grupach galaktyk.
Według wyników najnowszych badań z Teleskopu Chandra, obserwującego w zakresie promieni X (Nasa X-ray Obseratory), czarne dziury rosną gwałtowniej w masywnych jądrach …
