Czarna dziura w galaktyce M77 spowalnia proces narodzin gwiazd w swoich okolicach. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że wcale nie należy ona do tych najmasywniejszych.
Opracowany został teoretyczny model powstawania superciężkich czarnych dziur w gwiazdach monstrualnych rozmiarów, istniejących w młodym wszechświecie.
Fermi - kosmiczny teleskop promieniowania gamma - dostarcza nowych danych na temat układu podwójnego Cygnus X-3.
Metamateriały – ciała o odpowiednio zaprojektowanych wartościach współczynnika załamania światła – mogą być użyte do badania zjawisk przewidzianych Ogólną Teorią Względności. Specjalnie wymodelowany materiał może służyć …
Od pewnego czasu rozważa się możliwość istnienia samotnych czarnych dziur, wypchniętych ze swych macierzystych galaktyk. Okazuje się, że ewentualna obserwacja takiego obiektu mogłaby dostarczyć wielu interesujących wniosków.
Międzynarodowy zespół astronomów dostarczył dowodów potwierdzających istnienie czarnych dziur o masie powyżej 500 mas Słońca, lecz wielokroć lżejszych od supermasywnych kuzynów w centrach galaktyk.
Najnowsze obserwacje teleskopu kosmicznego Chandra pozwalają sądzić, że niektóre czarne dziury w pewien sposób regulują tempo swojego przyrostu. Dzieje się tak poprzez hamowanie wyrzutu materii poprzez dżety, ale szczegóły mechanizmu nie są …
Teoretycy są w kropce: w środku naszej Galaktyki znajduje się wiele młodych gwiazd, ale nie wiadomo, jakim prawem. Siły pływowe pochodzące od supermasywnej czarnej dziury 4 miliony razy cięższej od Słońca powinny rozerwać i rozproszyć obłoki …
Dzięki zbadaniu dwóch czarnych dziur w świetle widzialnym i rentgenowskim, naukowcy odkryli, że pole magnetyczne może mieć decydujące znaczenie w sposobie, w jaki te galaktyczne potwory konsumują materię.
Grupa astrofizyków z NASA zaproponowała nową technikę pomiaru mas czarnych dziur. Ściślej, potwierdziła słuszność teorii wysuniętej w 1998 roku przez Leva Titarchuka. W swoich badaniach posłużyła się teleskopami XMM Newton oraz RXTE.
