Astronomowie odkryli nowe informacje na temat komety 3I/ATLAS, która pojawiła się niedawno w Układzie Słonecznym. Zbadanie śladów pozostawionych przez kometę przy pomocy Very Large Telescope od ESO pozwoliło na ustalenie, że pochodzi ona z obrzeży bardzo starego układu, co może oznaczać, że 3I/ATLAS jest dużo starsza od naszego Słońca.
Zdjęcie komety 3I/ATLAS z VLT.
Takie obiekty czasem pojawiają się w Układzie Słonecznym, dzięki czemu jesteśmy w stanie pozyskiwać informacje o odległych miejscach, z których pochodzą. 3I/ATLAS jest trzecią i dotąd najjaśniejszą taką kometą, która przeleciała w sąsiedztwie Ziemi, co umożliwiło badanie jej składu.
Obiekty międzygwiezdne, w przeciwieństwie do tych pochodzących z Układu Słonecznego, zawierają dużo izotopów węgla i azotu. Grupa badaczy za pomocą instrumentów UVES (spektrografu działającego w zakresie ultrafioletu i światła widzialnego) mierzyła ich poziom w gazie dookoła komety. Izotopy te są dobrym wyznacznikiem pochodzenia obiektu, ponieważ są wrażliwe na fizyczne warunki w miejscu jego powstawania i ich poziom raczej nie zmienia się podczas przemieszczania się komety.
Ogólne wyniki badań wskazują na to, że 3I/ATLAS powstała w zewnętrznej części układu wokół niskometalicznej gwiazdy, czyli takiej, która posiada niewiele pierwiastków cięższych od helu. Takie gwiazdy pochodzą z wczesnego etapu Wszechświata, gdy nie był on jeszcze tak bogaty chemicznie. Na tej podstawie szacuje się, że kometa jest ponad dwa razy starsza od Słońca. Jej przybycie to szansa na poznanie zupełnie innego układu planetarnego.
Niestety, w miarę oddalania się 3I/ATLAS od Słońca jest ona coraz słabiej widoczna i badania nad nią prowadzone przy pomocy VLT dobiegają końca. Dała nam ona jednak wiele cennych informacji na temat międzygwiezdnych obiektów. Lepsze obserwacje podobnych ciał niebieskich, które w przyszłości mogą pojawić się w Układzie Słonecznym, umożliwi będący w trakcie budowy Extremely Large Telescope od ESO.
Korekta – Ania Grzesiak
