Gwiazda należąca do VI klasy jasności i II populacji ciągu głównego. Termin podkarzeł wprowadził Gerard Peter Kuiper w 1939, odnosząc się do serii gwiazd z niewytłumaczonymi wówczas widmami (wcześniej nazywano je „przejściowymi białymi karłami”). …
Gwiazda należąca do klasy jasnośći V według klasyfikacji Morgana-Keenana. Gwiazdy tego typu nazywa się też gwiazdami ciągu głównego. Jest to najczęściej spotykany typ gwiazd. Karły o typie widmowym K-M nazywa się czerwonymi karłami, zaś karły typu G (masywniejsze …
Sztuczne lub naturalne obiekty znajdujące się w przestrzeni kosmicznej.
Brązowy karzeł to gwiazda o masie poniżej 0,085 masy Słońca, w której na żadnym etapie ewolucji nie mogą zachodzić procesy termojądrowe. Brązowy karzeł świeci najpierw kosztem energii grawitacyjnej, kurcząc się. Gdy gaz elektronowy we wnętrzu brązowego …
Ostatnie stadium ewolucji mało masywnych gwiazd (o masie początkowej poniżej 8 mas Słońca); są to gwiazdy klasy jasności VII według skali Morgana-Keenana. Białego karzeł może mieć masę pomiędzy 0,2 a 1,4 mas Słońca. Średnica zaś jest zbliżona do średnicy Ziemi (0,01 …
Aktywne jądra odległych galaktyk (AGNy), które swą jasnością przewyższają całą galaktykę macierzystą – dlatego ich obrazy w świetle widzialnym są niemal punktowych rozmiarów. Pierwszego kwazara odkrył w 1963 roku Maarten Schmidt. Kwazar ten nazwano 3C 273 – znajduje się …
Krzywa, po której jedno ciało niebieskie okrąża drugie, wyznaczone oddziaływaniem grawitacyjnym. Zgodnie z pierwszym prawem Keplera, orbita nie zaburzona wpływem dodatkowych ciał należy do klasy krzywych stożkowych, a źródło pola (ciało centralne) znajduje się …
Technika pozwalająca otrzymać obrazy obiektów niebieskich z bardzo dużą rozdzielczości, polegająca na łączeniu informacji świetlnej otrzymanej przez niezależne, dalekie od siebie teleskopy. Przy zachowaniu fazy łączonego światła, otrzymane widma nakładają się i sygnał …
Jednostka pochodna w układzie SI, określająca kąt bryłowy o wierzchołku w środku kuli i wycinający z powierzchni tej kuli pole równe kwadratowi jej promienia.
Przesunięcie widma w stronę fal dłuższych spowodowane wzrostem długości fal w całym widmie promieniowania elektromagnetycznego. Najprostszą przyczyną przesunięcia widma jest ruch źródła promieniowania względem obserwatora i związany z tym efekt Dopplera. W astronomii …