Oś świata
Średnica sfery niebieskiej równoległa do osi Ziemi, inaczej prosta wokół której odbywa się dobowy obrót sfery niebieskiej.
Biegun nieba
Jeden z dwóch punktów na sferze niebieskiej będących przebiciami osi świata. Dla obserwatora na północnym biegunie Ziemi, północny biegun nieba znajduje się w zenicie, południowy biegun zaś w nadirze. Z kolei dla …
Czarna dziura
Ciało niebieskie o tak dużej masie, że nawet światło nie może się uwolnić z jego pola grawitacyjnego. Czarne dziury powstają po śmierci masywnych gwiazd, o masach powyżej kilku mas Słońca, …
Fobos
Większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa. Phobos został odkryty przez astronoma amerykańskiego A. Halla w 1877 roku. Phobos oznacza po łacinie “strach” i jest to imię jednego z posłańców …
Analemma
Analemmę, przypominającą ósemkę krzywą, otrzymuje się uwieczniając położenie Słońca w tym samym miejscu na Ziemi w kolejnych dniach o tej samej godzinie. Przyczyna powstawania analemmy tkwi w połączeniu ruchu …
Astrognozja
Umiejętność rozpoznawania na niebie gwiazd i gwiazdozbiorów.
Szczególna Teoria Względności
Teoria zaproponowana w 1905 roku przez Alberta Einsteina, wyjaśniająca zachowanie się materii i światła dla dużych prędkości w inercjalnych układach odniesienia. Najsłynniejszym równaniem, z jakim kojarzy się teoria …
Ogólna Teoria Względności
Popularna nazwa teorii grawitacji opublikowanej przez Alberta Einsteina w 1915 roku, zgodnie z którą siła grawitacji wynika z lokalnej zniekształceń czasoprzestrzeni. Podstawową ideą teorii względności jest to, …
Linia apsyd
Linia łącząca perycentrum i apocentrum na orbicie eliptycznej. Linia apsyd przechodzi przez ogniska orbity eliptycznej. Jest ona jednocześnie wielką osią elipsy wykreślonej przez daną orbitę. Pod wpływem perturbacji, …
Apsydy
Punkty orbity eliptycznej, w których obiekt niebieski osiąga największą (apocentrum) i najmniejszą (perycentrum) odległość od orbitowanego ciała. Według teorii Ptolemeusza, apsydy miały zachowywać stały kierunek …
