Autotrofy, które używają gazu wodorowego do produkcji energii i dostarczania węgla do budowy organicznych molekuł. Autotrofy zawierają powszechne endolity w formacjach ognistych. W tych bazaltowych skałach wodór jest produkowany podczas reakcji ubogiej w tlen, wodę, …
Zasada leżąca u podstaw szczególnej teorii względności Alberta Einsteina, mówiąca o niezmienności interwału czasoprzestrzennego względem zmiany układu odniesienia, w którym wykonujemy pomiary czasu i odległości. Według szczególnej teorii względności Einsteina, czasy …
Rotujący dysk gazu i pyłu, który może otaczać różnego rodzaju gwiazdy i inne masywne obiekty. W przypadku młodych gwiazd dysk akrecyjny zawiera nieskonsolidowany materiał, taki jak ziarna pyłu, które mogą akreować na planety lub inne stabilne obiekty. Dyski akrecyjne mogą …
Proces opadania materii w polu grawitacyjnym ciała akreującego. Najczęściej mówi się o akrecji w układach podwójnych gwiazd, gdzie materia z jednej gwiazdy opada, czyli akreuje na drugą gwiazdę. Może przy tym tworzyć dysk akrecyjny, ale nie zachodzi to zawsze. …
Gwiazda o dużych rozmiarach i stosunkowo niskiej temperaturze powierzchni; czerwone olbrzymy zawdzięczają swój charakterystyczny kolor niewielkiej temperaturze fotosfery. Po kilku miliardach lat wewnątrz gwiazdy ciągu głównego wyczerpuje się wodór i zarazem znika główne źródło …
Przyrząd służący do mierzenia przyśpieszenia albo siły grawitacyjnej mogącej nadać przyśpieszenie. Urządzenie akcelerometryczne zazwyczaj bazuje na skoncentrowanej masie przemieszczającej się z powodu inercji. Przyśpieszenie jest mierzone przez przesunięcie masy względem …
Wielkość oznaczana przez α, wiążąca podstawowe stałe fizyczne: ładunek elektronu, prędkość światła w próżni, oraz stałą Plancka. Wartość stałej struktury subtelnej, α, oblicza się dzieląc kwadrat ładunku elektronu (e) przez stałą Plancka (h) i prędkość …
Przyśpieszenie obiektu spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym podczas jego swobodnego spadania na powierzchnię masywniejszego ciała. Wartość przyśpieszenia grawitacyjnego można policzyć ze wzoru g = GM/(R+h)2, gdzie G jest stałą grawitacji, M masa obiektu przyciągającego, R jego …
Najstarsza znana skała na Ziemi, znajdująca się około 350 km na północ od Yellowknife w północnej Kanadzie. Formacja Acasta składa się z gnejsu. Datuje się ją na 4 miliardy lat – początek powtarzającego się okresu ciężkich bombardowań powierzchni planety.
Obszar przestrzeni międzygwiezdnej, w którym ciśnienie wiatru słonecznego przewyższa ciśnienie zjonizowanej materii pochodzenia pozasłonecznego; granicą heliosfery jest heliopauza. Uważa się, że heliosfera rozciąga się do odległości 100-110 jednostek astronomicznych …