Grupa gwiazd zajmujących pewien obszar nieba. Gwiazdy tworzące dany gwiazdozbiór połączono w symboliczne kształty i nadano im nazwy pochodzące z mitologii. Poszczególne gwiazdy zazwyczaj nie są ze sobą fizycznie związane, a ich bliskie położenie na niebie …
Południk na sferze niebieskiej przechodzący przez bieguny świata i zenit. Względem południka niebieskiego określa się kąt godzinny ciał niebieskich na niebie.
Nasza galaktyka, w której znajduje się Układ Słoneczny wraz z Ziemią; widoczna na niebie jako jasna smuga, jej centrum znajduje się w konstelacji Strzelca. Podstawowe dane o Drodze Mlecznej: Średnica dysku galaktycznego 100000 l.św. Maksymalna grubość dysku 20000 l.św. …
Koło na kuli, które powstaje przez przecięcie go płaszczyzną przechodzącą przez środek kuli.
Średnica sfery niebieskiej równoległa do osi Ziemi, inaczej prosta wokół której odbywa się dobowy obrót sfery niebieskiej.
Jeden z dwóch punktów na sferze niebieskiej będących przebiciami osi świata. Dla obserwatora na północnym biegunie Ziemi, północny biegun nieba znajduje się w zenicie, południowy biegun zaś w nadirze. Z kolei dla obserwatora na południowym biegunie Ziemi jest …
Ciało niebieskie o tak dużej masie, że nawet światło nie może się uwolnić z jego pola grawitacyjnego. Czarne dziury powstają po śmierci masywnych gwiazd, o masach powyżej kilku mas Słońca, których jądro się zapadło. Termin ten został zaproponowany …
Większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa. Phobos został odkryty przez astronoma amerykańskiego A. Halla w 1877 roku. Phobos oznacza po łacinie „strach” i jest to imię jednego z posłańców greckiego boga wojny Marsa. Phobos okrąża Marsa trzy razy …
Analemmę, przypominającą ósemkę krzywą, otrzymuje się uwieczniając położenie Słońca w tym samym miejscu na Ziemi w kolejnych dniach o tej samej godzinie. Przyczyna powstawania analemmy tkwi w połączeniu ruchu Ziemi wokół Słońca i nachylenia osi obrotu planety …
Umiejętność rozpoznawania na niebie gwiazd i gwiazdozbiorów.