Radioteleskopy
35 lat temu, 11 kwietnia 1970 roku o 13:13 czasu środkowoamerykańskiego, ze stanowiska 39-A na Przylądku Canaveral wystartowała rakieta Saturn V, wynosząc w kierunku Księżyca trzyosobową załogę Apollo 13. Niewiele brakowało, a misja skończyłaby się tragedią.
W czasie najbliższego nowiu (8 kwietnia) na południowym Oceanie Spokojnym obserwować będzie można zaćmienie Słońca. Najpierw będzie ono obrączkowe, później stanie się całkowitym, by przed wkroczeniem do Ameryki Południowej znowu zamienić się w obrączkowe.
3 kwietnia około 17:00 Jowisz znajdzie się w opozycji względem Słońca. Widoczny jest przez całą noc w gwiazdozbiorze Panny, 11 stopni na zachód od Spiki, najjaśniejszej gwiazdy konstelacji.
Naukowcy finansowani przez NASA stworzyli pierwszy trójwymiarowy obraz koronalnego wyrzutu masy ze Słońca. Jest to duży krok do przodu w kierunku zrozumienia tego zjawiska, ważny zarówno z punktu widzenia nauki jak i techniki. Dodatkowo za pomocą całej armady sond kosmicznych rozrzuconych po Układzie …
Gwieździsta noc Vincenta van Gogha to obraz znany z krzykliwych spiralnych zwojów światła rozszalałych na nocnym niebie. Mimo że ten obraz to tylko dzieło artystycznej wyobraźni, najnowsze zdjecie uzyskane z teleskopu Hubble’a zdaje się niesamowicie podobnym do dzieła mistrza, dzięki …
Jedyny w swoim rodzaju teleskop umieszczony w lodach Antarktydy pozwoli na wgląd w tak niezwykłe zjawiska jak zderzenia czarnych dziur, błyski gamma, gwałtowną aktywność w jądrach odległych gwiazd oraz pozostałości po wybuchach gwiazd.
Poranki styczniowe są chłodne ale ciekawe jeśli chodzi o obserwacje nieba. Około godziny przed świtem dostrzec można Marsa i Wenus. Bardzo dobrzy obserwatorzy mogą też "zapolować" na Merkurego. Oprócz tego na porannym niebie świeci kilka jasnych gwiazd.
Obserwacje supermasywnej czarnej dziury znajdującej się w centrum Drogi Mlecznej, wykonane przez Teleskop Rentgenowski Chandra, wskazują, że jest to obiekt bardzo kapryśny, który często wybucha i któremu czasami zdarzają się większe eksplozje.
Badanie satelitarne prowadzone przez Amerykańską Agencję Kosmiczną wskazują, że jeśli utrzyma się obecne tempo topnienia lodu, stała pokrywa lodowa na wodach Arktyki może zniknąć do końca wieku.
