Znów nie udało się wystrzelić Titana 2 z sondą Coriolis na pokładzie. Przyczyną, podobnie jak w poprzednich przypadkach, była pogoda.
Misja CHIPS – obserwacje pustki
Przestrzeń kosmiczna nie jest tak zimna i niegościnna jakby się mogło wydawać. Region między gwiazdami jest często opisywany jako próżnia, jednak w rzeczywistości wypełnia go w większości gaz, którego temperatura może sięgać milionów stopni. Źródłem ciepła są eksplozje kosmiczne takie jak …
Dziś o godzinie 0:17 czasu polskiego rakieta Proton-M/Breeze-M wyniosła na orbitę kanadyjskiego satelitę telekomunikacyjnego Nimiq 2. To pierwszy komercyjny lot nowej, zmodernizowanej wersji Protona.
Astronomom udało się po raz pierwszy wykonać fotografię niezwykłego typu błysku gamma minutę po eksplozji. Uchwycili szczególny, szybko słabnący "ciemny" błysk następujący po połowie wszystkich błysków gamma.
Sprawdziły się wczorajsze przewidywania meteorologów - pogoda w Vandenberg znów nie pozwoliła wystrzelić Titana 2 z satelitą wojskowym Coriolis.
Coriolis nie poleciał
Zaplanowany na 15:18 naszego czasu start rakiety Titan 2 z sondą Coriolis nie odbył się. Przeszkodziła zła pogoda nad bazą w Vandenberg, w ostatniej chwili pojawił się również problem z systemem sterowania ładunkami pirotechnicznymi służącymi do odłączania satelity od rakiety. Kolejna próba …
Na podstawie badań amerykańsko-niemieckiej misji GRACE (Gravity Recovery and Climate Experiment) wykonano mapę ilustrującą wpływ zmiany ziemskiego pola grawitacyjnego na bliźniacze satelity krążące wokół niej od 17 marca bieżącego roku.
5 grudnia 2002 (czwartek) o 3:42 czasu polskiego z platformy startowej 36A na Przylądku Canaveral wystartowała rakieta Atlas 2A, pomyślnie wynosząc na orbitę satelitę TDRS-J.
Amerykańska Agencja Kosmiczna planuje na grudzień 2002 rozpoczęcie kilku misji satelitarnych, których celem jest lepsze poznanie naszej planety i Układu Słonecznego. Są to ICESat, CHIPSat i SeaWinds.
Czy Arktyka się rozpłynie?
Badanie satelitarne prowadzone przez Amerykańską Agencję Kosmiczną wskazują, że jeśli utrzyma się obecne tempo topnienia lodu, stała pokrywa lodowa na wodach Arktyki może zniknąć do końca wieku.