Rodzaj aktywności słonecznej, objawiającej się jasnymi fontannami materii wyrzucanych z dolnych warstw chromosfery Słońce. Czas życia bryzg chromosferycznych wynosi od 10 do 20 min, średnica ich podstawy około 800 km. Są wyrzucane na wysokość 10 000 km ponad granicę fotosfery, …
Wielkie, ciemne, chłodne obszary w rejonach biegunowych Słońca, gdzie przebieg pola magnetycznego jest niezakłócony, radialny. Obszar dziur koronalnych nie promieniuje w zakresie rentgenowskim i, jak się okazało, z tych obszarów wypływa na zewnątrz większa część materii …
Rodzaj aktywności słonecznej – potężne pętle materii słonecznej, świecącej w promieniach rentgenowskich i w ultrafiolecie, łączące liniami pola magnetycznego Słońca sąsiadujące aktywne magnetycznie regiony korony. Zjawisko pętli koronalnych jest obserwowane zazwyczaj …
Przejaw aktywności słonecznej – obłoki plazmy wyrzucane z chromosfery Słońca w wyniku jej uwięzienia w systemie pól magnetycznych chromosfery i koronie. Protuberancje dzielimy je na spokojne i wybuchowe. Protuberancje spokojne osiągają wysokość średnio około 30 …
Jeden z elementów aktywności Słońca; rozbłyski chromosferyczne zachodzą w chromosferze i polegają na gwałtownym (w ciągu kilku minut) pojaśnieniu relatywnie małego obszaru (mniej niż 0,1% powierzchni Słońca) Rozbłyski chromosferyczne trwają zwykle od kilkunastu …
Efekt polegający na powstawaniu aksjonów w gwiazdach, gdy ładunek elektryczny (zazwyczaj elektron) rozprasza się na grupie fotonów. Detektory wykrywają aksjony wykorzystując efekt odwrotny – w silnym polu magnetycznym aksjon rozpada się na 2 fotony z części …
Nazwa serii radzieckich jednoosobowych statków orbitalnych. Wostok w języku rosyjskim oznacza wschód (kierunek świata). Konstrukcja Wostoka była bazą do opracowania kolejnych statków kosmicznych, przede wszystkim Woschoda i Sojuza. Statki z serii Wostok były wynoszone z kosmodromu …
Gwiazda należąca do IV klasy jasności – jaśniejsza od gwiazd ciągu głównego, ale nie będąca olbrzymem. Uważa się, że podolbrzymy są łącznikiem pomiędzy gwiazdami ciągu głównego i olbrzymami w ewolucji gwiazd. W ich jadrach ustaje lub już …
Jedno z dwóch punktów wewnątrz elipsy, wyznaczone warunkiem że suma odległości do nich z każdego punktu elipsy jest taka sama.
Gwiazda należąca do VI klasy jasności i II populacji ciągu głównego. Termin podkarzeł wprowadził Gerard Peter Kuiper w 1939, odnosząc się do serii gwiazd z niewytłumaczonymi wówczas widmami (wcześniej nazywano je „przejściowymi białymi karłami”). …