Księżyc przeszedł już przez pełnię i dąży do ostatniej kwadry, stąd słabsze obiekty powoli zaczną przebijać się przez księżycową łunę. Srebrny Glob wschodzi dobrze po zmierzchu i przenosi się na niebo poranne. Słońce na tyle zbliżyło się do planety Uran, że ta, zanim odpowiednio się ściemni, by dało się ją zaobserwować przez teleskop, zmniejsza swoją wysokość nad widnokręgiem do zaledwie kilku stopni. A zatem jej obserwacje stają się bardzo trudne o ile w ogóle możliwe. Uran ostatniego dnia kwietnia spotka się ze Słońcem, a potem przejdzie na niebo poranne. Jednak ze względy na wciąż skracającą się noc i niekorzystne nachylenie ekliptyki do porannego widnokręgu o tej porze roku Uran zacznie wyłaniać się z zorzy porannej dopiero w lipcu. Na wieczornym niebie pozostaje planeta Mars, planetoida Westa oraz niedawno wybuchła gwiazda nowa V1405 Cas.

 

 

Mapka pokazuje położenie Marsa i V1405 Cas na przełomie marca i kwietnia 2021 r. (kliknij w miniaturkę, aby powiększyć).

 

Świecąca nadal całkiem wysoko po zmierzchu planeta Mars kontynuuje wędrówkę przez gwiazdozbiór Byka. Do niedzieli 4 kwietnia planeta zmniejszy dystans do El Nath, północnego rogu Byka, do niecałych 6°. Na początku nocy astronomicznej (obecnie mniej więcej o 21:30) Mars zajmuje pozycję na wysokości ponad 30° i chowa się pod horyzontem 4 godziny później. Planeta świeci blaskiem +1,3 magnitudo, czyli już prawie 0,5 magnitudo mniej od niedalekiego Aldebarana. Średnica marsjańskiej tarczy natomiast spadła do 5″.

O tej samej porze gwiazda V1405 Cas przebywa na wysokości około 25° nad północną częścią widnokręgu. Pod koniec tygodnia przed wschodem Księżyca pozostanie kilka godzin na jej obserwacje. Nowa V1405 Cas jest łatwa do odszukania 0,5 stopnia od jasnej gromady otwartej gwiazd M52. A jej jasność mapce wygenerowanej na stronie Amerykańskiego Towarzystwa Obserwatorów Gwiazd Zmiennych (AAVSO).

 

 

Mapka pokazuje położenie planetoidy (4) Westa na przełomie marca i kwietnia 2021 r. (kliknij w miniaturkę, aby powiększyć).

 

W gwiazdozbiorze Lwa swoją pętlę na niebie kreśli planetoida (4) Westa, która na początku marca przeszła przez opozycję względem Słońca. Westa wciąż przesuwa się ruchem wstecznym, niecałe 2,5 stopnia na południowy zachód od gwiazdy 4. wielkości 60 Leonis. W kwietniu Westa pokona zakręt pętli i zacznie przesuwać się ponownie na południowy wschód. Westa zawróci 0,5 stopnia od świecącej z jasnością obserwowaną +5,5 magnitudo gwiazdy 51 Leonis. Obecnie planetoida góruje około godziny 23, przecinając południk lokalny na wysokości ponad 55°. Jej jasność ocenia się na +6,2 magnitudo.

 

 

Mapka pokazuje położenie Księżyca na przełomie marca i kwietnia 2021 r. (kliknij w miniaturkę, aby powiększyć).

 

Księżyc zaczął tydzień od pełni, 2,5 stopnia od Porrimy, jednej z jaśniejszych gwiazd Panny. W nocy z poniedziałku 29 marca na wtorek 30 marca Srebrny Glob przesunął się na południowy wschód, docierając na odległość 5° od Spiki, najjaśniejszej gwiazdy Panny.

Dwie kolejne noce Księżyc spędzi na tle gwiazdozbioru Wagi. W środę 31 marca rano naturalny satelita Ziemi zmniejszy fazę do 92% i zbliży się na 2° do drugiej co do jasności gwiazdy konstelacji Zuben Elgenubi. Kolejnej nocy Księżyc pozostanie na tle Wagi, lecz na wschód od niego znajdzie się charakterystyczny łuk gwiazd z północno-wschodniej części Skorpiona z gwiazdami Graffias i Dschubba. Natomiast w nocy z 31 marca na 1 kwietnia faza Księżyca spadnie do 76%, a jego tarcza przejdzie 4° na północ od Antaresa, najjaśniejszej gwiazdy Skorpiona, wędrując wtedy na tle gwiazdozbioru Wężownika.

Dwie ostatnie noce tego tygodnia Księżyc spędzi w gwiazdozbiorze Strzelca. W sobotę 3 kwietnia Srebrny Glob pokaże się na granicy między Wężownikiem a Strzelcem, w niedzielę natomiast Księżyc wzejdzie dopiero o godzinie 3, niecałe 2,5 stopnia na zachód od Nunki, najjaśniejszej gwiazdy w północno-wschodniej części Strzelca. W trakcie nocy Księżyc zbliży się stopniowo do Nunki i o wschodzie Słońca odległość między tymi ciałami niebieskimi zmniejszy się do 1°. Około godziny 8:20 Księżyc wreszcie zakryje Nunki, niestety wtedy już jest dzień i zjawiska nie da się obserwować z Polski.

Autor

Ariel Majcher